...στην ομίχλη
υπάρχει μέσα μου ένα φώς
καμιά φορά σαν μνήμη ή σαν όνειρο
ή ξέφτι απο ένα αλλοτινό παρελθόν,
υπάρχει μέσα μου ένα φώς
που όλα τα υπομένει
και όλα τα αισθάνεται,
μοναχικό που ταξιδεύει
απ την αρχή του κάθε χρόνου
που φέγγει μέσ' την μεγάλη νύχτα
μέχρι το τέλος και πάλι απ' την αρχή
και δέν παραδίδεται.
[προσωπική διασκευή απο το "λιβάδι μέσα στην ομίχλη" του Τόλη Νικηφόρου]
